استفاده از نور مادون قرمز برای کاهش التهاب لثهها وقتی با بیماری پریودونتیت روبرو میشویم، از طول موجهای خاص نور مادون قرمز برای کنترل التهاب لثهها استفاده میکنیم. البته این روش فقط به منظور گرم کردن سطح پوست نیست؛ در واقع، انرژی نور مادون قرمز به عمق بافتها ارسال میشود تا واکنش لثهها به عفونت تغییر کند. کنترل التهاب نحوه عملکرد این روش اینگونه است: نور مادون قرمز از میان بافتهای لثه عبور کرده و به آن رباطهای عمیق پریودونتال میرسد. در آنجا، به دنبال پروتئینهای خاصی مانند TNF-α و IL-1β میگردیم؛ این پروتئینها در واقع «سوخت» لازم برای التهاب و آسیب به بافتها هستند. با استفاده از انرژی نور مادون قرمز، میتوانیم از سلولها بخواهیم که تولید این پروتئینها را کاهش دهند. وقتی این اتفاق رخ دهد، چرخه تخریب بافتها متوقف میشود؛ در همین لحظه است که بافتها دیگر در حال مبارزه نیستند و شروع به التیام میکنند. کاربرد این روش در کلینیکها اما مسئله اینجاست که نور مادون قرمز یک ابزار جادویی نیست؛ نمیتوان آن را به تنهایی استفاده کرد. این روش بهترین نتایج را زمانی دارد که همراه با روشهای تمیز کردن لثهها استفاده شود. ابتدا باید فیلم باکتریایی موجود در لثهها را از بین ببریم؛ سپس از نور مادون قرمز برای کاهش سریعتر التهاب استفاده میکنیم. گرمای ملایم ایجاد شده، جریان خون را تحریک کرده و باعث میشود ضایعات از بین بروند و اکسیژن تازه وارد بافتها شود. اگر این روش را بلافاصله پس از تمیز کردن لثهها استفاده کنید، خواهید دید که التهاب لثهها خیلی سریع کاهش مییابد. نکات مهم البته، این روش نیاز به تعادل خاصی دارد؛ باید مراقب دوز انرژی استفاده شده باشید. اگر شدت انرژی بیش از حد باشد، ممکن است لایه حساس دهان آسیب ببیند. هدف این است که انرژی به درستی به استخوانهای لثه برسد، بدون اینکه سطح آنها آسیب ببیند. به همین دلیل، نیاز به تجهیزاتی وجود دارد که امکان کنترل دقیق زمان و فاصله استفاده از این انرژی را فراهم کند.
