Het gebruik van infraroodlicht om ontstekingen in de tandvlees te verminderen Wanneer we te maken hebben met parodontitis, gebruiken we specifieke golflengten van infraroodlicht om de ontsteking in het tandvlees onder controle te krijgen. Het gaat hierbij niet alleen om het opwarmen van het huidoppervlak. We sturen namelijk energie diep het weefsel in, zodat het tandvlees anders reageert op de infectie. Het onder controle brengen van de ontsteking Infraroodlicht dringt door het tandvleesweefsel heen en bereikt de diepere structuren in het gebit. Daar zoeken we naar specifieke eiwitten – TNF-α en IL-1β – die als het ware ‘brandstof’ vormen voor zwellingen en weefsschade. Door infraroodenergie te gebruiken, kunnen we de cellen stimuleren om deze eiwitten minder te produceren. Zodra dit gebeurt, stopt het destructieve proces. Op dat moment houdt het weefsel op met reageren op de infectie en begint het zelfs te herstellen. Het toepassen in de kliniek Maar hier komt het probleem: infraroodlicht is geen magische oplossing. Je kunt het niet zomaar gebruiken. Het werkt het beste in combinatie met andere behandelingen zoals scaling en root planning (SRP). Eerst worden de bacteriën uit het gebit verwijderd. Daarna wordt infraroodtherapie gebruikt om de zwellingen sneller te verminderen. De zachte warmte zorgt ervoor dat het bloed beter kan stromen, waardoor afvalstoffen worden weggevoerd en er meer zuurstof naar het gebit komt. Als je dit direct na de behandeling toepast, zal je merken dat het tandvlees sneller kalmeert. De uitdaging Het is natuurlijk een kwestie van balans. Je moet oppassen met de dosis. Als je de intensiteit te hoog instelt, riskeer je dat het gevoelige slijmvlies in de mond wordt beschadigd. Het doel is om de energie precies tot het alveolaire bot te laten komen, zonder het oppervlak te beschadigen. Daarom heb je apparatuur nodig die het mogelijk maakt om de timing en afstand precies te bepalen. Er is dus behoefte aan een goed gekalibreerde emitter en een precieze hand om dit goed te doen.
